Það eru allir að tala um Dolce & Gabbana þessa dagana, þá aðallega um haustlínu þeirra sem var sýnd á tískuvikunni í Mílanó fyrir nokkrum dögum. Sýningin hefur vakið mikla athygli fyrir skírskotun í hina kaþólsku trú sem reyndar hefur áður verið áberandi hjá Dolce & Gabbana í fyrri línum þó ekki á jafn afgerandi hátt og nú.
Innblásturinn er Monreal kirkjan á Sikiley frá tólftu öld og líkja þeir eftir gylltu mósaík í bísönskum og feneyskum stíl af ótrúlegri listfengi. Hönnuðirnir Domenico Dolce og Stefano Gabbana hafa verið þekktir í gegnum tíðina fyrir kynþokkafullann og oft efnislítinn klæðnað en í þessari línu er áherslan á allt önnur. Umræðan í kjölfar uppsagnar Benedikts páfa og hneykslismál innan kaþólsku kirkjunnar hefur verið áberandi síðustu daga og vikur en D & G hafa óneitanlega fengið enn meiri athygli en ella vegna þess.
Rómantískur en jafnframt alvarlegur blær er yfir flíkunum, smáatriðin eru stórfengleg og handavinnan fullkomin. Dolce & Gabbana halda í sína sterku suður ítölsku rætur, þessi yfirskrautlegi, glyskenndi stíll, blúndur, gylling og kvenleg silúetta. Fylgihlutirnir eru ævintýri líkust, kórónur, stórir krossar og barrokk innblásnir skór. Þeir ráðast svo sannarlega ekki á garðinn þar sem hann lægstur félagarnir.
